Hoe overgewicht het hart belast
- Meer lichaamsmassa vraagt meer doorbloeding, waardoor het hart per minuut meer bloed moet rondpompen.
- Vetweefsel geeft stoffen af die de bloedvatwand stijver maken en ontstekingsprocessen bevorderen.
- Insulineresistentie verhoogt triglyceriden en verlaagt het beschermende HDL-cholesterol.
- Slaapapneu, dat vaak samengaat met overgewicht, verhoogt de bloeddruk ook 's nachts.
- Deze factoren versterken elkaar; samen worden ze het metabool syndroom genoemd.
De belangrijkste getallen
| Meting | Streefwaarde (algemeen) | Toelichting |
|---|---|---|
| Bloeddruk | onder 140/90 mmHg | Individuele streefwaarde bepaalt uw arts |
| LDL-cholesterol | afhankelijk van risicoprofiel | Het 'ongunstige' cholesterol |
| HDL-cholesterol | hoger is gunstiger | Beschermende fractie |
| Triglyceriden | onder 1,7 mmol/l nuchter | Sterk beïnvloed door alcohol en suikers |
Welke winst is realistisch?
Onderzoek laat consequent zien dat een gewichtsverlies van vijf tot tien procent samengaat met een lagere bloeddruk, lagere triglyceriden en een gunstiger HDL. Ook de belasting van gewrichten en de ademhaling in rust verbeteren.
Wat gewichtsverlies niet doet, is bestaande schade aan bloedvaten ongedaan maken of het gebruik van voorgeschreven hart- en vaatmedicatie overbodig maken. Verlaag of stop nooit zelf medicatie; dat is een beslissing van uw behandelend arts op basis van controles.
Veilig bewegen met een hart- of vaataandoening
Beweging is bij hart- en vaatziekten waardevol, maar de opbouw luistert nauwer. Heeft u een hartinfarct doorgemaakt, hartfalen, ritmestoornissen of pijn op de borst bij inspanning, overleg dan met uw cardioloog of huisarts voordat u de intensiteit verhoogt.
Stop direct en zoek medische hulp bij pijn of druk op de borst, uitstralende pijn, plotselinge kortademigheid, duizeligheid of onregelmatige hartslag tijdens inspanning.
Wat wij beoordelen tijdens de intake
Bij de intake brengt de arts uw cardiovasculaire voorgeschiedenis in kaart: bloeddruk, medicatie, familiegeschiedenis en eventueel eerdere gebeurtenissen. Waar nodig volgt bloedonderzoek. Op basis daarvan wordt bepaald of, en zo ja welke, behandeling passend en veilig is.